Τι θα πάρετε;

Μια πιατέλα με διαφορα ψαρικά.

Και τι θα πιείτε;

Μια μπύρα. Παγωμενη.

Και κάπως έτσι, κυλάει η ζωή.

Με μια “παγωμένη” στάση. .

Ειδικά εδώ στο νησί, όπου όλα παρέμειναν στάσιμα, για 48 χρόνια. Σχεδόν, μισός αιώνας. Τραγικό, ε;

Μας χώρισαν, προ πολλού. Αυτό είναι ήδη ένα γεγονός, το οποίο γεγονός, κάποιοι ηθελημένα, συντηρησαν. Μπορεί να βόλευε κιόλας αυτή η στασιμότητα. Μπορεί και απλά να μην τολμούσε κανένας, να αλλάξει τα πράγματα.

Με τόσες διαφορετικές απόψεις και διαφορετικές πολιτικές ενέργειες, ανά διαστήματα, συν την κατοχή που μας έμεινε, σε μια τέτοια χώρα, μάλλον, από τύχη, επιβιώσαμε.

Μέχρι πότε όμως;