Καποιοι βάζουν τα περιττά κιλά , απο πολύ νωρίς και κάποιοι άλλοι κυρίως μετά τα 40 έτη.

Μετά τα 40 έτη συνειδητοποίησα και γω οπως σχεδον ολοι μας, οτι ξεκινάει η κατηφόρα σε ψυχοσωματικό επίπεδο και αν δεν προλάβεις να σώσεις τον εαυτό σου, τοτε, παει το χασες το παιχνίδι . .

Και δεν αναφέρομαι μόνο στο να κάνει κάποιος, καθημερινή άθληση, υγιεινή διατροφή, κολύμπια, ορειβασιες κλπ αλλά στο να εχει πρώτα απο ολα ένα ήρεμο και αποφασιστικό τροπο σκέψης μέσα του και έξω του , στη ψυχή του αλλά και στο βλέμμα του, σε οτιδηποτε και αν περνάει στη ζωή του ακόμα και με τις οποιες εξωγενείς παρεμβάσεις.

Ειναι αλήθεια όμως, πως οι «ενοχλήσεις» τριγύρω μας, αλλά και οι ενοχλήσεις στα πλευρά, στα γόνατα, οι πονοκέφαλοι , τα έξτρα κιλά διχως κάποια αλλαγή στη διατροφή μας και φυσικά η έξτρα κόπωση που καποτε νιώθουμε χωρίς καν να κοπιάζουμε με βαριές εργασίες στην καθημερινότητα μας, ολα αυτα αρχίζουν να ξεπροβαλουν κυρίως μετά τα 40 έτη.

Ευτυχώς όμως που εχω φίλες και γνωστές πενηνταρες εξηντάρες αλλά και τη μάνα μου που είναι εβδομήντα χρόνων και η οποία σχεδόν κάθε μερα, σκουπίζει τις αυλές, χωρίς καν να πει ένα αχ και ενα ουχ, χωρις να μιζέριαζει χωρίς να παραπονιέται οτι χρειάζεται μια οικιακή βοηθό , οπως κάποιοι άλλοι που εχουν το δραμα στη ζωή τους ωσαν ένα καθημερινό σπορτ, ενω έχουν ταυτόχρονα όλες τις ανέσεις στα πόδια τους και έτσι λοιπόν, βλεπωντας αυτες τις μεγαλύτερες δυναμικές γυναικες, που ξέρουν πως να κρατούν ένα σπίτι όρθιο και την ψυχή τους δυνατή , μου φεύγουν ταυτόχρονα και οι οποιες αμφιβολιες για το μέλλον . .

Εν πασει περιπτώσει .

Επι έναμιση χρόνο απέφευγα τα σοσιαλ μίντια. Εχω ηδη, τερματίσει τους λογαριασμούς στα σοσιαλ μίντια των Μασκ και Ζακερμπεργκ και αφησα σε λειτουργία μόνο το λογαριασμό του ινσταγκραμ το οποίο εδώ και κάποιους μήνες το ξαναθυμήθηκα καθώς επίσης και το μπλογκ μου όπου γράφω ανά διαστήματα. Δεν είμαι προφανώς συγγραφέας και ούτε influencer. Ένας απλός πολίτης είμαι και γράφω οπως μου κατέβει τη δεδομένη στιγμή οταν θέλω να επισημάνω κάτι ή να σχολιάσω ενα γεγονός.

Ομολογώ πως με το πέρασμα των χρόνων προτιμω να βλέπω όμορφες φωτογραφίες, όμορφα τοπία, όμορφα πρόσωπα, επιστημονικές συμβουλές για τη διατροφή και το πνεύμα , παρά να διαβάζω κριτικές και ειρωνείες σε σοσιαλ μίντια όπου αρκετοί ανθρωποι θεωρώ πως αποτρελάθηκαν. Και μείναμε εμείς οι ελεύθεροι απο τα τόσα σοσιαλ μίντια, να αρμενίζουμε στα άγνωστα ρεαλιστικά πέλαγα της ζωής και να αναρωτιόμαστε γιατι υπάρχει ακόμα, τόση τρέλα, τριγύρω μας.

Και οταν αναφέρομαι στην τρέλα δεν αναφέρομαι σε κάποιο ψυχικό νόσημα των ανθρώπων αλλά στην τρέλα δηλαδή στην εξάρτηση απο τις απανωτές πληροφορίες ή αν θέλετε της λανθασμένης πληροφόρησης που δίνουν προς τα έξω ή ακόμα και των fake news, όπου πολλοι και πολλές πιστεύουν, είτε άθελα τους , είτε ηθελημένα.

Ξέρετε , ησυχάζει καπως το μυαλό οταν «ησυχάζει» το κινητό απο τις έξτρα και αχρείαστες εφαρμογές και πληροφορίες.

Κάποιοι με ρωτούν που χάθηκα. Φαίνεται πως στη σημερινή εποχή που ζούμε, η ιντερνετική παρουσία ειναι must και τρόπος ζωής. Κάποιοι άλλοι γνωρίζουν πως δεν μου αρέσει η αυτοπροβολή και ούτε να γράφω όποια σκέψη μου κατέβει ανά πάσα στιγμή ή καθημερινά, αλλά κυρίως οταν το νιώσω εγώ και μόνο εγώ και ας μην εχω να κερδίσω κατι.

Απο την άλλη, για μενα , η ιντερνετική παρουσία μου , είναι μια σταγόνα στον ωκεανό ή καλύτερα θα λεγα πως είμαι ένα επιλεκτικό πια ψαλίδι, ανάμεσα σε κλωστές πολλαπλών και διαφορετικών χρωμάτων.

Προς το παρών , οι ιντερνετικές επιλογές μου έχουν να κάνουν μεταξύ αβοκάντο σαλάτας και γαριδομακαρονάδας. Ας ειναι καλα τα επιμορφωτικά reels των συνταγών . .