Όλο λέω να πάω για κολύμπι αλλα ο καιρός δεν με αφήνει. . Εκει που έφυγε η σκόνη, άρχισε να φυσάει.

Δροσερό προς το παρών το αεράκι. Και ο ήλιος ταυτόχρονα να ζεσταίνει ολα τα κύτταρα μας.

Η ορμόνη της σεροτονίνης αυξάνεται.

Πριν πάω στον γνωστό παραλιακό πεζόδρομο , για τον πρωινό καφέ , περπατώ περίπου γύρω στα τρια χιλιόμετρα κοντα στο κάστρο. Για να ενισχυθει η σεροτονίνη. Σημασία έχει να κινούμαστε χωρις να εξοντωνόμαστε στα γυμναστήρια. Ποιος ο λόγος να αποκτήσω μια έξτρα μυική μαζα ; Τι να την κάνω ;

Με λίγο τροχαδιν και με καθημερινό περπάτημα , ειναι πιο απλά τα πράγματα. .

Η θάλασσα σημερα ειναι οπως το λάδι. Προς το παρών.

Στα εστιατόρια άρχισαν απο νωρίς. να σφουγγαρίζουν και ετοιμάζονται για το μετα . .

Στις καφετέριες επικρατούν οι συνταξιούχοι άλλοι ομιλητικοί και άλλοι απλά για να περνούν την ωρα τους κοιτάζοντας τους συνομιλητές τους .

Οι νέοι ακόμα κοιμούνται . Κάποιοι φυσικά ίσως να διαβάζουν για τις εξετασεις τους και κάποιοι άλλοι ίσως να συμμετέχουν στον στολισμό των επιτάφιων.

Η γράφουσα προς το παρών, δεν τριγυρίζει στις εκκλησίες. Απέχει.

Οχι γιατι δεν μαρεσουν τα έθιμα του τόπου μας. Συμμετείχα αρκετές φορές ολα αυτα τα χρόνια στους επιτάφιους και στα «ω γλυκή μου έαρ» .

Απλά τα τελευταία χρόνια, δίνω περισσότερη έμφαση στις φλαουνες και τα κόκκινα αυγά.

Ως εκεί .

Προσωπικα, πιο ευκολα συγκινούμαι με την ορμόνη της οξυτοκινης , την οποια βρίσκει κανεις μέσα σε ένα ωραίο περιβάλλον, ειτε λέγεται φύση ειτε λέγεται σπιτικό, μέσα απο τα χαμογελα των δικών μας ανθρώπων, της οικογένειας μας, των φίλων μας , των όσων μας εκτιμούν και εκτιμάμε, τις θετικές σκέψεις , τα ωραια κοπλιμεντα , παρα με την ορμονη της υποκρισίας, του «show» των συμφερόντων και του θορύβου, που δεσπόζουν στην κοινωνία τέτοιες άγιες μέρες . .