Το ντοκιμαντέρ του Dave Steele γνωστού ως «The Blind Poet» δεν είναι απλώς μια καταγραφή της απώλειας της όρασης. Είναι μια βαθιά ανθρώπινη ιστορία για την προσαρμογή, την αντοχή και τη δύναμη των δεσμών που μας κρατούν όρθιους όταν όλα αλλάζουν.
Ο Ντέιβ Στιλ πάσχει από μελαγχρωστική αμφιβληστροειδοπάθεια (retinitis pigmentosa), μια εκφυλιστική πάθηση που σταδιακά του στερεί την όραση. Χωρίς διαθέσιμη θεραπεία και χωρίς τρόπο να επιβραδυνθεί η εξέλιξη της νόσου, αποφασίζει να καταγράψει τις τελευταίες στιγμές της οπτικής του εμπειρίας, ενώ παράλληλα προσπαθεί να συνεχίσει να εργάζεται, να μεγαλώνει την οικογένειά του και να αποδεχτεί μια νέα πραγματικότητα.
Αυτό που κάνει το φιλμ τόσο συγκινητικό δεν είναι μόνο η προσωπική του μάχη, αλλά ο τρόπος με τον οποίο παρουσιάζεται: χωρίς μελοδραματισμούς, χωρίς υπερβολές. Η κάμερα ακολουθεί έναν άνθρωπο που μαθαίνει, μέρα με τη μέρα, πώς να ζει διαφορετικά και μια οικογένεια που στέκεται δίπλα του με σιωπηλή δύναμη και αγάπη.
Το ντοκιμαντέρ θέτει, έμμεσα αλλά ουσιαστικά, ερωτήματα για το πώς αντιλαμβανόμαστε την αναπηρία, πόσο εξαρτημένοι είμαστε από την όραση και τι σημαίνει τελικά «βλέπω». Μας υπενθυμίζει ότι η απώλεια μιας αίσθησης δεν ισοδυναμεί με απώλεια ταυτότητας, δημιουργικότητας ή αξιοπρέπειας.
Σε μια εποχή γεμάτη γρήγορο περιεχόμενο και επιφανειακές συγκινήσεις, αυτή η ταινία λειτουργεί σαν παύση. Μας καλεί να παρατηρήσουμε, να ακούσουμε και να αναλογιστούμε πόσο εύθραυστη — αλλά και πόσο ανθεκτική — μπορεί να είναι η ανθρώπινη εμπειρία.
Αν αναζητάτε ένα ντοκιμαντέρ που να αγγίζει βαθιά και ήσυχα, τότε αυτή είναι μια ιστορία που αξίζει να δείτε.
Το account του Dave Steele, στο ινσταγκραμ εδώ :
https://www.instagram.com/theblindpoetofficial?igsh=dHpzMHRwZHhoc3o4
Και το φιλμ απο YouTube εδώ :
Επί του παρόντος 