Πρωί πρωί ανταλλάζουμε μηνύματα .

Αναλογως όρεξης και διάθεσης αλλα ο καφές ειναι ως συνηθως must.

Χωρις προγραμματισμούς.

Αυθόρμητα.

Περνώ μπροστά απο μια εκκλησία σε μικρογραφία της Αγίας Σοφίας της Κωνσταντινούπολης .

Γυρίζω απέναντι και βλέπω μια νεκροφόρα .

Ααα. . λεω απο μέσα μου . Η κηδεία του πρώην . . Προέδρου της ΚΔ.

Με υποδέχτηκε ο Γ. Κάτσαμε τα είπαμε μέχρι να ετοιμαστεί η Σ.

Μιλήσαμε για τα εμφράγματα , για τις εκκλησίες , για τις ιατρικές εξετασεις και για το τσιγάρο. .

Του κανε εντυπωση ο τρόπος που του εξήγησα το πως έκοψα το τσιγάρο πριν απο τρια χρόνια και ειδικά το γιατι , αλλα αυτο ειναι μια άλλη ιστορία . .

Ολα τα καλύψαμε . .

Στην διπλανή περιοχή στην εντός των τειχών κάτσαμε και φάγαμε γύρο σε ελληνική πίτα . Ειχα τρεις μέρες να φάω κανονικό φαγητό μιας και επι σχεδόν τρεις μέρες έπινα νερό χυμό μήλο και τσάι .

Δεν μπορω να πω πως έφαγα με όρεξη γιατι ήταν καπως πολλη η ποσότητα και με την τριτη πιρουνια ειχα ηδη νιώσει χορτάτη .

Ίσως να ήμουν επηρεασμένη απο την υδρική δίαιτα των προηγούμενων ημερών . .

Στην επιστροφή μετα απο κανα τρίωρο , πάλι μπροστά απο την εκκλησία . Μόνο που αυτή την φορά υπήρχε πλήθος στρατιωτών στην είσοδο και στην διάβαση ενα πολύ γνωστο πρόσωπο from the other side . .

Ααα . . λέω απο μέσα μου. Τόση εκτίμηση του είχαν.