Το πρωί ο καιρός άλλαξε μετα την βροχή και τις συννεφιές της προηγούμενης μερας.

Ο ήλιος ήταν ολοζώντανος, η θάλασσα ήρεμη, και ο ουρανός καθαρός.

Ποσα χρόνια ειχα να φαω μπέικον.

Ανθυγιεινό αλλα νόστιμο.

Στην επιστροφή, αντί για highway, πηραμε τον χωματένιο δρόμο.

Οι δύο ώρες ταξίδι , έγιναν σύνολο επτά.

Μα γίνεται να μην δεις τα ποτάμια και να απολαύσεις απο κοντα τα ρυάκια και τα δέντρα με τα πορτοκαλί φύλλα στο έδαφος;

Το τοπίο ειναι τόσο μαγικό και σε τέτοιο βαθμό που νομίζεις πως θα έρθουν οι νεράιδες για να σε περικυκλώσουν .

Οπως λεει και στην πινακίδα , το δάσος ειναι ευλογία Θεού.

Πραγματι.

Τυχεροί οσοι το αγαπούν.