Οι καταγγελίες για σεξουαλικές παρενοχλήσεις που ακούγονται το τελευταίο διάστημα και αφορούν δημάρχους, βουλευτές — για τις οποίες, προς το παρόν, οι έρευνες δεν έχουν ολοκληρωθεί — καθώς και γενικότερα ανθρώπους σε θέσεις εξουσίας, δεν εμφανίστηκαν ξαφνικά.

Αυτό που εμφανίστηκε αιφνιδίως και με τέτοια ένταση είναι η καθημερινή δημόσια συζήτηση γύρω από αυτές.

Το γεγονός ότι πολλές καταγγελίες ήρθαν στο φως σε παρόμοια χρονική περίοδο δεν είναι τυχαίο. Αποκαλύπτεται μια βαθύτερη κρίση: το πολιτικό και κοινωνικό μας σύστημα εδώ και καιρό κινείται σε κατηφορική πορεία.

Είτε αποδειχθούν βάσιμες είτε όχι, όταν πολιτικοί και θεσμικοί παράγοντες αναλαμβάνουν επί χρόνια ρόλους εξουσίας, έρχεται αναπόφευκτα η στιγμή που η εμπιστοσύνη που τους έδειξε η κοινωνία καταρρέει. Και αυτό το ρήγμα δεν επουλώνεται εύκολα.

Σε κοινωνιολογικό επίπεδο, η αλλαγή δεν θα έρθει μόνο με παραιτήσεις ή ποινές — ακόμη κι αν αυτές προκύψουν μετά την ολοκλήρωση των ερευνών. Η αλλαγή θα έρθει όταν η εξουσία πάψει να λειτουργεί κατά το δοκούν, όταν σταματήσει η αποσιώποίηση καταγγελιών και όταν κάθε θεσμικός ρόλος συνοδεύεται από πραγματικό έλεγχο, διαφάνεια και ευθύνη για όσα κατά καιρούς καταγγέλλονται.

Και κυρίως, όταν η κοινωνία σταματήσει να θαυμάζει με τόση εμπιστοσύνη, τη δύναμη ή την επιφανειακή εικόνα που συχνά παρουσιάζεται προς τα έξω.

Ακόμη και η δημόσια συμπεριφορά στις ψηφιακές πλατφόρμες δεν μπορεί και δεν πρέπει να θεωρείται αμελητέα. Και δεν αναφέρομαι μόνο σε όσα πρόσφατα διαδραματίστηκαν με δημάρχους ή βουλευτές, αλλά γενικότερα στο πόσο ανυποψίαστοι είμαστε ως πολίτες όταν δεν γνωρίζουμε ουσιαστικά ποιον ή ποια να ψηφίσουμε και πέφτουμε καποτε στην παγίδα να επιλέγουμε εκείνον ή εκείνη που «φωνάζει» περισσότερο .

Αναλογιστείτε πόσο συχνά συναντάμε σε δημόσιες αναρτήσεις, πολιτικών ή υποψηφίων πολιτικων, ειρωνείες, προσβλητικό λόγο, ή λεκτικό περιεχόμενο που απαξιώνει άλλους ανθρώπους. Όλα αυτά δεν θα έπρεπε να περνούν απαρατήρητα — ιδιαίτερα όταν προέρχονται από άτομα που κατέχουν ή διεκδικούν θέσεις εξουσίας, ή σχετίζονται άμεσα με αυτές.

Γιατί τελικά, το ερώτημα δεν είναι ποιος καταγγέλλεται.

Το ερώτημα είναι ποιον εμεις οι ίδιοι επιλέγουμε — συνειδητά ή ασυνείδητα, γνωρίζοντας ενδεχομένως τις αδυναμίες του — να μας κυβερνά.