Με τις παιδικές φωνούλες, η αλλαγή του χρόνου, γίνεται ομορφότερη. Ο ενθουσιασμός των μικρών παιδιών, τα πυροτεχνήματα στους ουρανούς, τα δώρα που τους δίνονται με αγάπη, δημιουργούν μια ζεστή και χαριτωμένη ατμόσφαιρα. Όλα αυτά τα ωραία, κάνουν, εμάς τους μεγαλύτερους, να ξεχνιόμαστε για λίγο. .

Μεγαλώνουμε και οι αλλαγές στη ζωή μας, έχουν να κάνουν πια, με τις περισσότερες ρυτίδες στο πρόσωπο μας, με τις αυξημένες σκοτούρες για την υγεία, τους λογαριασμούς και όλα τα σχετικά που αφορούν τους ενήλικες, κυρίως, των άνω των σαράντα.

Διάβαζα χθες για τον θάνατο της ηθοποιού, Betty White. 99 ετών. Χαμογελαστή, σε όλες τις φωτογραφίες της, που έβγαιναν κατά καιρούς, στα ΜΜΕ. Εφυγε το Golden girl της γνωστής σειράς, που βλέπαμε στην τηλεόραση, πριν καμιά τριανταριά χρόνια. Και μου κίνησε το ενδιαφέρον, για το πως ήταν η ζωή της, όλα αυτά τα χρόνια.

Το ψαξα στο Google. Από τότες που πέθανε ο σύζυγος της, τη δεκαετία του 80, δεν ξαναπαντρευτηκε. Και όταν την ρώτησαν το γιατί, είχε πει το εξής “Εφόσον είχα τον καλύτερο, τότε γιατί να χρειάζεσαι τους υπόλοιπους”;

Η Betty White στα 99 της χρονια, είχε ένα πρόσωπο γερασμένο μεν αλλά ταυτόχρονα τόσο λαμπερό! Και λίγο πριν φύγει από τη ζωή, είχε πει το εξής “αισθάνομαι τόσο τυχερή που έχω μια καλή υγεία!” Φαίνεται, πως δεν το περίμενε ούτε και η ίδια, ότι θα έφευγε λίγες μέρες πριν από τα γενεθλεια της.

Να χαμογελάμε. .

Κάποτε θα φύγουμε. .

Τουλάχιστον, ας φύγουμε με θετική ενεργεια, όπως έκανε και η Betty White!

Καλή χρονιά!