Δεν θυμάμαι, να ασχολήθηκα, παλαιότερα, με τα βότανα και με τα αιθέρια έλαια τους. Μπαίνοντας ήδη στην τέταρτη δεκαετία της ζωής μου, μαθαίνω έστω και αργά, τις ιδιότητες τους.

Ναι, φυσικά και υπάρχουν πολλά βοτανα, στην καθημερινή μας διατροφή, τα οποία εν άγνοια μας, δεν τα υπολογίζουμε τόσο πολύ, σε ότι αφορά τα οφέλη τους. Θεωρούμε, ( η πλειοψηφία) , πως προσθέτουν απλά, μια έξτρα γευστική ικανοποίηση. Όπως για παράδειγμα, η ρίγανη επάνω στις τηγανητές πατάτες, ο δυόσμος στις σαλάτες μας ή ο βασιλικός μέσα στη σάλτσα ντομάτας μαζί με τα μακαρόνια.

Ομολογώ, πως είναι ένας πολύ ενδιαφέρον κλάδος, για κάποιον, που θέλει να ασχοληθεί περαιτέρω και να μπει στο μαγικό κόσμο των βοτάνων, ή της μαγειρικής.

Από την άλλη, θαυμάζω, όσους έχουν τα δικά τους βοτανικά πάρκα, τα οποία φροντίζουν με αγάπη και μεράκι. Πήγα πρόσφατα, σε ένα τέτοιο πάρκο και ένιωσα λες και ήμουν σε ένα τοπίο με νεράιδες και ξωτικά. .

Όπως στα παραμύθια, όπου έφτιαχναν τα μαγικά τους φίλτρα. Πέραν όμως, των παραμυθιών, η αλήθεια, είναι πως η μέθοδος με την οποία φτιάχνουν τα αιθέρια έλαια, είναι δύσκολη, ειδικά για κάποιον που δεν έχει την πείρα. (όσα βιντεακια και αν δει στο YouTube. .)

Με τον κατάλληλο εξοπλισμό, και με τα χιλιάδες φύλλα και ανθούς, από τις καλλιεργημενες εκτάσεις των επαγγελματιών βοτανολογων, βγαίνουν υπέροχες μυρωδιές και πολλά προϊόντα, όπως τσάγια, σαπούνια και αιθέρια έλαια. Αγνά και φυσικά.

Και κει που χάζευα τα αιθέρια έλαια, μου άρεσε πιο πολύ το lemon verbena (Λουίζα), ή αλλιώς το λεμονόχορτο. Με μια εξαιρετική μυρωδιά, η οποία σε ταξιδεύει και νομίζεις πως βρίσκεσαι σε ένα περιβόλι με κάθε λογής εσπεριδοειδή.

Εννοείται, πως αγόρασα και γω, το μαγικό μου φίλτρο, με την μεθυστική του μυρωδιά. Και θα ταξιδεύω. .