Παρολες τις προσπάθειες όλων όσων πιστέψαμε στις δυνατότητες του Αβέρωφ και όλων όσων τον στηρίξαμε, εντούτοις το έργο ηταν δύσκολο. Ο Αβέρωφ Νεοφύτου, κατάφερε και πήρε εν τέλει, ένα πολύ σεβαστό και ικανοποιητικό ποσοστό μέσα από τις αντίξοες συνθήκες των τελευταίων δύο χρόνων.

Παρατήρησα, ίσως, από πολύ νωρίς, ότι δεν θα κατάφερνε να περάσει στον δεύτερο γύρο. Κάποιοι διατηρούσαν τις ελπίδες τους, νομιζομενοι, ότι θα προλάβαιναν το κακό. Ότι δηλαδή, θα μάζευαν τα χαμένα αρνιά τα οποία, ξέφυγαν προ πολλού, από το κοπάδι. Δεν πρόλαβαν. .

Τα αρνιά πήγαν, σε ένα ξένο κοπάδι. Έμειναν εκεί. Επί ξύλου κρεμαμενα. Και ούτε τα ίδια, δεν ξέρουν τον λόγο που έφυγαν. .

Κάποια άλλα αρνάκια, αποφάσισαν να βρουν μόνα τους το δρόμο, μαζεύοντας χορταρακια δεξιά ή αριστερά. Από αντίδραση. .

Υπάρχουν φορές που διερωτουμαι, γιατι σε αυτή την χώρα, βάζει σχεδόν ο κάθε ένας, πολυ πιο πάνω το προσωπικό συμφέρον, από το συνολικό συμφέρον.

Ο Χριστοδουλιδης, ναι, φέρει ευθύνη για το αποτέλεσμα στις εκλογές. Γιατί πρώτον, διχασε ένα κόμμα το οποίο, στην πιο κρίσιμη εποχη, και στο πιο επικίνδυνο σημείο του κυπριακου προβλήματος, έπρεπε να παραμείνει ενωμένο και να στηρίξει τον πρόεδρο του κόμματος και όχι αλλονων τα τερτιπια.

Συνεπώς, εβαλε είτε ηθελημένα, ή μη, πιο πάνω το προσωπικό συμφέρον και δεν έλαβε υπόψη το συλλογικό καλό, μπροστά στον κίνδυνο που αντιμετωπίζει η χώρα. Προτίμησε, τις συνεργασίες με τις τόσο διαφορετικές απόψεις, που ούτε ο ίδιος έχει συνειδητοποιήσει που πήγε και έμπλεξε. Και μάλιστα, άσχημα.

Θα μπορούσε εφόσον, ήταν αγαπητός στο λαό, να έβαζε την υποψηφιότητα του, μελλοντικά, μετά από πέντε χρόνια φεριπειν. Γιατί σε αυτές τις εκλογές; Γιατί στην πιο κρίσιμη και επικίνδυνη στιγμή, να θέλει κάποιος να θεσει υποψηφιότητα;

Ή ο οποιοσδήποτε άλλος που εντελώς ξαφνικά, αποφασίζει τους τελευταίους μήνες, να θέσει την υποψηφιότητα του;

Μήπως όλα αυτά έγιναν, για να βγάλουν τον Αβέρωφ εκτός;

Μήπως κάτι άλλο κρύβεται πίσω από τις όποιες αποφάσεις περί των υποψηφιοτητων;

Μήπως, ο Αναστασιαδης, να κατεύθυνε, εν τέλει, με ένα μαγικό τρόπο, τις καταστάσεις, χρησιμοποιώντας το ραβδί του, και χρησιμοποιώντας έμμεσα, αυτούς τους υποψήφιους, εκτος του κόμματος του, για να πετύχει ίσως κάτι πολύ πιο σκοτεινό και τελεσίδικο, για τη χώρα ;

Άραγε , γιατί, πριν ένα περίπου χρόνο, όταν έπρεπε να στήριζε τον Αβέρωφ, ο Αναστασιαδης, έκανε την πάπια;

Γιατί άργησε να μιλήσει υπέρ του Αβέρωφ;

Γιατί αναφερόταν, στους τρεις συνεργάτες του, χωρίς να δείχνει την προτίμηση του;

Γιατί “ξύπνησε” και αποφάσισε να υποστηρίξει δημόσια τον Αβέρωφ μόλις πριν λίγους μήνες ;

Ίσως ο εχθρος του Δησυ να μην ηταν ο Χριστοδουλιδης. Ίσως ο εχθρός, να ήταν ο ίδιος ο Αναστασιαδης και ο Χριστοδουλιδης να ήταν το χρήσιμο πιόνι του. .

Όπως συμβαίνει πολλές φορές και με τόσα άλλα πιόνια, που βγαίνουν στη δημοσιότητα, νομιζομενοι ότι προσπαθούν, για το καλό της πατρίδας με αποτέλεσμα να δημιουργούνται αλυσιδωτές συνέπειες . .

Όλοι σχεδον καταλάβαν, το αρνητικό κλίμα, που δημιουργήθηκε ενάντια στον Αβέρωφ.

Ο Αναστασιαδης τα κατάφερε, στο να γίνει αυτό. Μαζί του, και πολλοί άλλοι που παρασύρθηκαν. .

Προς το παρών, μετά τα αποτελέσματα των εκλογών, τα δύο μεγάλα κόμματα, αν βάλουν τις ιδεολογίες στην άκρη, και αν συμφωνήσουν μεταξύ τους, τοτε το Δησυ θα μπορούσε να ψηφίσει τον Μαύρογιάννη. Στην πιο κρίσιμη στιγμή για τον τόπο, θεωρω πως μαζί μπορούν να βοηθήσουν στο να υπάρχουν έστω οι εξελίξεις για το κυπριακο προβλημα, προτού ενταφιαστει επίσημα και κυρίως χωρίς τις περαιτέρω περιπέτειες . . .

Χλωμό πάντως. .