Να θυμηθώ την επόμενη φορά, να οργανωθώ καλύτερα ή έστω νωριτερα .

Ομως, σε οτι αφορά τα συναισθήματα μας , τις ορέξεις μας, τις διαθέσεις μας , αυτά δεν βασιζονται μονο στην οργάνωση, αλλά κυρίως στην αυθόρμητη πρωτοβουλία μας.

Το σημαντικό ειναι πως συμφώνησαν και έγινε η ιδέα πράξη.

Αν και δω που τα λέμε , η αλήθεια ειναι, πως με την οργάνωση δεν τα πάω εξαιρετικά, περαν των επαγγελματικών ή των έκτακτων περιστατικών.

Έλα όμως που η πρωτοβουλία οταν γίνεται στα καλα καθούμενα εκεί που καθεσαι στο γραφείο και πληκτρολογείς με απόλυτη σοβαρότητα και συγκέντρωση στην οθόνη του κομπιούτερ σου, ε μάλλον, δεν εχεις χρόνο στη διάθεση σου ,για περαιτέρω οργάνωση ταξιδιού, οπως μελέτης για αξιοθέατα ή έστω της προ κράτησης εισιτηρίων σε ηδη γεμάτα μουσεία όπου δεν χωράει μύγα . .

Και που να βρεις την ώρα για μελέτη , αμα μετα, πας στο μάθημα ζούμπα;

Ε μετα θα φας. Γίνεται να μην φας το καρπούζι , έτσι ωραιο και παγωμένο;

Αρα λοιπόν οταν σου έρχεται η όρεξη να κλείσεις την πτήση δυο μέρες πριν , τοτε, δεν μένει ώρα για μελέτη .

8 ώρες και κατι λοιπόν. .

Οι πρώτες τεσσερις για την προετοιμασία τσάντας , πάρκινγκ, security check , δυο gin tonic και οι επόμενες τεσσερις χωρις 3G .

Όχι, δεν ειναι μακρινό το ταξίδι .

Απο την άλλη, η όλη διαδικασία απο την ώρα που φεύγεις απο το σπίτι μέχρι να φτάσεις σε εκείνη την άλλη χώρα φαντάζει σαν ολόκληρος αιώνας . .

Έκατσα σε μια τυχαία θέση .

Έφαγα τα κρουασάν απο το φούρνο της γειτονιάς.

Σηκωστηκα για να περπατήσω για ένα λεπτό στο διάδρομο .

Πάγωσα απο το εαρκοντισιον του αεροπλάνου .

Φόρτισα το κινητό.

Διέγραψα φωτογραφίες.

Πάλεψα με τα Bluetooth του car και των ακουστικών στο κινητό που μου τα χει κάνει άνω κάτω . .

Βλέπω διπλα τις βαθμολογίες που βάζει ένας καθηγητής σε final papers εξετάσεων με κάτι μαθηματικές εξισώσεις ή χημικές ενώσεις . .

Βλέπω και κατι έργα σε οθόνες απέναντι .

Γράφω εδώ στο working offline blog

Αναμένω την προσγείωση .

Ας πάω να περπατήσω . .